ஆரோக்கிய நிகேதனம் - படிக்குமுன்...

('ஆரோக்கிய நிகேதனம்' நாவல் அமேசான் கிண்டிலில் ஜூலை 23ஆம் தேதி, தாராசங்கர் பந்த்யோபாத்யாய் அவர்களின் பிறந்த நாளில் வெளியாகிறது. இந்த நாவலுக்கு அதன் மொழிபெயர்ப்பாளர் த. நா. குமாரஸ்வாமி எழுதிய முன்னுரை இது.)

அகில இந்திய எழுத்தாளர்கள் மாநாடு 1959ஆம் ஆண்டு சென்னையில் கூடியது. ஸ்ரீ தாராசங்கர் பந்த்யோபாத்யாய் அதற்குத் தலைமை தாங்கினார். நிகழ்ச்சி முடிந்ததும் அவருடன் அளவளாவ அவருடைய அறைக்குச் சென்றேன். அவருடைய நவீனங்களில் ஒன்றான ஆகுன், அப்பொழுது என்னுடன் வைத்திருந்தேன். (இந்நூலை அக்கினி என்ற பெயரில் 1943ஆம் ஆண்டில் மொழிபெயர்த்து நான் தாராசங்கரை தமிழகத்திற்கு அறிமுகப்படுத்தினேன்) அதனை அவரிடம் தந்து அவர் தம் நினைவை நான் போற்றும் வகையில் ஒரு நல்லுரையை அதில் பதிக்கும்படி வேண்டினேன். அந்நூலின் உட்புறமமாக வங்காளிப் பத்திரிகையொன்றில் வந்த அவர் உருவப்படத்தை ஒட்டிவைத்திருப்பதைப் பார்த்து மென்னகை பூத்து அவர், “எத்தனை வருஷங்களுக்கு முன் எடுத்த என் படம்! அந்த நாட்கள் மறைந்துவிட்டன. இப்போது நான் எவ்வளவோ மாறிப்போய்விட்டேன். இன்று அந்த தாராசங்கரின் மெலிந்த நிழலே நான்” என்றதும் அவருடைய கண்கள் கடந்த அத்தொலைவு நாட்களை நோக்கி நிலைத்தன. அந்தப் படத்தின் கீழேயே ஒரு கவிதையை வரைந்து தம் முத்திரையையும் வைத்தார்^[1].

அன்னாருடைய மற்றொரு சிறந்த நவீனமான ‘ராஇ கமல்’ என்ற நூலைப் பின்னர் கமலினி என்ற பெயரில் மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டேன்.

‘ஆரோக்கிய நிகேதனம்’ என்ற அவருடைய இந்நவீனம் முற்றிலும் புது வகையானது. உலகத்துப் பேரிலக்கியங்களின் வரிசையில் இடம்பெறுவதற்கான தகுதியுடையது இது. இதுபோன்ற ஒரு ரசனையை உருவாக்க எழுத்தாளனுக்குத் தன் நாட்டைப்பற்றிய ஆழ்ந்த பரிச்சயம் வேண்டும்; பல்வேறு மக்களுடன் இழைந்து பழகி அவர்கள் நெஞ்சத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் ஆற்றல் வேண்டும். இவற்றுடன் காவிய நோக்கும் கலந்துவிட்டால் அந்த எழுத்துச்சிற்பம் என்றும் அழியாது. ஜீவன் மஷாய் என்ற பாத்திரமே கதையில் ஊடுபாவாகப் பரவி நிற்கிறது. அவரின்றி இந்நவீனத்தில் ஒரு சிறு நிகழ்ச்சிகூட நகரவில்லை. எத்துணையோ தன்மையான மனிதர் அவருடன் மோதுகின்றனர். காந்தம்  இரும்புத்துகளை இழுத்துக்கொள்வது போல் மையமாக விளங்கும் அவரை நோக்கியே ஈர்க்கப்படுகின்றனர். சித்த வைத்தியர் ஜீவன் மஷாய் ஓர் உயர்வகைக் குணசித்திரம். ஆயிரக்கணக்கான நினைவோட்டங்கள் (Stream of consciousness) கலந்த ‘ஆரோக்கிய நிகேதனம்’ எக்காலத்தும் படிப்பவர் உள்ளத்தில் ஆழப் பதியவல்லது. நமது நாட்டுப் பண்டைய ஆயுர்வேத சித்த மருத்துவ முறைகள் பிற்போக்கானவை, வெறும் பச்சிலைச் சாறும் செங்கல் சூரணமும் கொண்ட விஷயங்கள் என ஒருவகை அலட்சிய மனப்பான்மை பரவியுள்ளது. இந்த நூலைப் படித்தால் இம்மருள் முற்றிலும் விலகும்.

1955இல் இந்நூலுக்கு ரவீந்திர புரஸ்கார் (பரிசு) கிடைத்தது. மறு ஆண்டே சாகித்திய அக்காதெமியும் இதற்குத் தன் பரிசை வழங்கியது. சரத் சந்திரருக்குப் பிறகு வங்க இலக்கிய பீடத்தில் அமர்ந்து அழியா பல இலக்கியங்களைப் படைத்த இவர் இன்று நம்மிடையே இல்லை. அன்னாருடைய இந்நூலைத் தமிழ் வடிவில் தருவதற்கு ஆதரவு தந்த சாகித்திய அக்காதெமியாருக்கு எனது நன்றி. எனது விருப்பம் போல் இதனைச் செம்மையாக அச்சுருவில் வருவதற்குத் துணை நின்ற ஜயம் கம்பனியாருக்கு நான் என்றும் கடமைப்பட்டவனாவேன். தமிழ் ஆர்வலர் இதனை ஏற்பரென நம்புகின்றேன்.

சென்னை-35

16-5-1972

தண்டலம் நா. குமாரஸ்வாமி

---

^[1] ஆமார் புராதந கியேச்சே ஹாராயே

ஸந்த்யார் மத்யாஹ்நே கே திபே பிராயே

- தாராசங்கர்.